Over mij

Mijn naam is Dick Rochat.

Een groot deel van mijn leven hield ik mij bezig met leiderschap, begeleiding en ontwikkeling. Ik werkte met leiders, teams en organisaties, maar gaandeweg begon mijn aandacht steeds meer te verschuiven naar wat zich onder de oppervlakte afspeelt.

Naar datgene wat zelden zichtbaar wordt in de taal van prestaties, verantwoordelijkheid en richting geven.

Ik ontmoette veel mannelijke leiders die ogenschijnlijk stevig stonden, maar van binnen iets met zich meedroegen waarvoor nauwelijks ruimte bestond.

Twijfel. Vermoeidheid. Een verlangen naar nabijheid of zachtheid. Gevoeligheid. Ontvankelijkheid. Eigenschappen die vaak onvoldoende passen binnen het traditionele beeld van krachtig leiderschap.

Ook in mijn eigen leven kwam ik die beweging tegen.

De zoektocht naar het erkennen van mijn hoogsensitiviteit (HSP) en het opnieuw toelaten van intuïtieve, voelende en ontvankelijke kanten van mijzelf heeft mijn kijk op leiderschap verdiept.

Niet als afscheid van daadkracht en resultaatgerichtheid, maar als het opnieuw toelaten van delen die lange tijd op afstand waren geraakt.

Juist daar begon iets wezenlijks te verschuiven. Alsof ik langzaam weer thuiskwam bij mezelf.

Van daaruit ontstond mijn betrokkenheid bij mannenemancipatie en bij de ontwikkeling van leiderschap waarin mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten elkaar niet langer uitsluiten, maar aanvullen.

In mijn werk noem ik dat Androgyn Leiderschap.

Een vorm van leiderschap waarin daadkracht verbonden raakt met gevoeligheid. Waarin kracht en kwetsbaarheid elkaar niet langer uitsluiten. Waarin denken, voelen en intuïtie opnieuw met elkaar in gesprek komen.

Ik laat mij daarin inspireren door Spiral Dynamics, Voice Dialogue, Internal Family Systems (IFS), Interactiekunde en integrale benaderingen van bewustzijn en ontwikkeling. Niet als systemen die gevolgd moeten worden, maar als vensters die helpen begrijpen wat zich in mensen afspeelt.

Mijn bijdrage ligt niet zozeer in het geven van antwoorden. Eerder in het openen van een ruimte waarin iets zichtbaar mag worden wat lang verborgen bleef.

De gesprekken die ik voer — vaak wandelend, in rust en zonder haast — gaan zelden alleen over werk of leiderschap. Ze raken ook aan identiteit, verlangen, verantwoordelijkheid en aan kwaliteiten in mannelijke leiders die lange tijd minder ruimte hebben gekregen.

Juist daar ontstaat vaak beweging.

Niet door harder te worden.
Maar door vollediger mens te worden.

Voor mij gaat dit werk uiteindelijk over een andere vorm van leiderschap voor deze tijd. Een beweging voorbij voortdurend bewijzen, controleren of volhouden.

Een beweging waarin niet het gevoel van tekort centraal staat, maar het besef dat er, onder alles wat we zijn gaan dragen, ook al iets van voldoende aanwezig is.

Dat is ook waar Androgyn Leiderschap over gaat.

Niet over perfectie.
Niet over een nieuw ideaal.

Maar over het langzaam weer toelaten van alles wat bij ons mens-zijn hoort.

Misschien herken je daar iets van in jezelf. Dan hoef je het niet alleen te blijven dragen.

Mijn inzet voor mannenemancipatie en Androgyn Leiderschap gaat niet over mannen of vrouwen.

Het gaat uiteindelijk over de mens achter de leider.

Niet méér man. Maar meer mens.

Je hoeft niets voor te bereiden. We beginnen waar jij bent.